GENÇLER ÇEVRECİ DAVRANIŞTA ÇEKİMSER, KIZ ÖĞRENCİLER ERKEKLERDEN DAHA DUYARLI

Ahu Ergen, Seda Gökçe Turan ve Barış Gençer Baykan

Basın Bülteni

Yönetici Özeti

İstanbul’da lise son sınıfta eğitimine devam eden 16-17 yaş grubunu kapsayan 1034 kişilik örneklemle yaptığımız araştırmada, öğrencilerin çevre duyarlılıkların farklı şekillerde ortaya çıktığını görüyoruz. Öğrencilerin %19’u çevreyle ilgili medya-yayın takibi yaparken %37’si çevresel inisiyatif alıyor. Öğrencilerin %59’u çevresel bilgiye sahipken %69’u çevresel farkındalık gösteriyor ve %70’i etrafına, akranlarına çevre konularında liderlik edeceğini belirtiyor. Kız ve erkek öğrencilerin çevreye yönelik davranışlarında, çevresel farkındalık ile bilgi seviyelerinde de farklılıklar gözlemliyoruz. Kız öğrenciler daha fazla çevresel inisiyatif alma eğilimindeler. Ayrıca erkek öğrencilere göre daha fazla çevresel liderlik davranışı sergiliyorlar. Çevre sorunları hakkında bilgi düzeyi konusunda da kız öğrenciler daha önde. Çevreyle ilgili medya ve yayın takibine baktığımızda ise erkeklerin kızlara göre daha fazla yayın takip ettiğini görüyoruz. Gençlerin çevresel bilgilerini artırmada, çevreye yönelik olumlu tutum ve davranış geliştirmelerinde toplumsal cinsiyetin göz önünde bulundurulması ve cinsiyet temelli nedensel araştırmaların yapılması konuya katkı sağlayabilir.

doc. ArastirmaNotu149

pdf. ArastirmaNotu149

Panel: İnsan Hakları, Anayasalar ve Ekoloji

Dünya’da ve Türkiye’de ekolojik yıkım her geçen gün artıyor. Salt kalkınmacı anlayış insanları en temel yaşamsal haklarından; su hakkından, temiz, sağlıklı gıdaya erişme hakkından, barınma hakkından mahrum bırakabiliyor.  Çevre hakkını temel insan haklarından ayrı tutmak gibi bir lüksümüz yok. Giderek daha çok ulusal ve uluslararası mahkeme kararı da bunu destekliyor.  Çevre hakkı bir insan hakkı olarak tanımlanırken son dönemde yapılan anayasalarda insanın yanında doğanın da bir hak öznesi olup olamayacağı tartışılıyor ve Ekolojik Anayasalar gündeme geliyor.

Ekolojik Anayasa talepleri, doğal kaynakların doğal varlıklar olarak tanımlanması; doğada olası zararlara yol açabilecek faaliyetlerde ihtiyatlılık ilkesinin benimsenmesi; yurttaşların merkezi ve yerel idari tasarruflara etkin katılımının sağlanması konusunda kaldıraç rolü oynayabilir. Öte yandan çevre konusunda aktif yurttaş katılımını sağlamak,  hak arama ve doğa savunuculuğu geliştirmek için bilgiye nasıl ulaşabileceği de önemli bir konu haline geliyor.

Bu konuları masaya yatırmak amacıyla Bahçeşehir Üniversitesi Ekonomik ve Toplumsal Araştırmalar Merkezi, Betam, 16 Mayıs 2013 Perşembe günü “İnsan Hakları, Anayasalar ve Ekoloji” başlıklı bir panel düzenliyor. Dr. Barış Gençer Baykan’ın moderatörlüğünde gerçekleşecek panelde;


Oregon Universitesi Hukuk Fakültesi’nden Prof. John Bonine,  İnsan Hakları Bağlamında Çevre Hukuku üzerine, 
Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden Ar. Gör. Serkan Köybaşı, Ekolojik Anayasa tartışmaları üzerine konuşacak. İstanbul Barosu’ndan Avukat Gonca Yılmaz da Bilgi Edinme Hakkı’na ilişkin uygulamalı bir atölye çalışması gerçekleştirecek.

Panel detayları ve panelistlerin özgeçmişleri

 16 Mayıs Perşembe

Saat: 15:30- 17:30

B-CEP Sinema Salonu

Bahçeşehir Üniversitesi Beşiktaş Kampüsü

 Katılım herkese açık ve ücretsizdir. Prof. John Bonine konuşmasını İngilizce yapacaktır. Tercüme sağlanamayacaktır.

İletişim: Merve Akgül- merve.akgul@bahcesehir.edu.tr

Tel: 0212 381 04 99

Türkiye’de iklim hareketinin kısa tarihi: Uluslararası müzakerelerden ulusal politikaya

 Barış Gençer Baykan

Basın Bülteni

Yönetici Özeti

2011 yılı toplam sera gazı salımları 1990 yılına göre %124 artış gösteren Türkiye bugüne kadar hiçbir sera gazı salım taahhüdünde bulunmadı. Uluslararası  iklim müzakerelerinde bağlayıcı kararlar çıkmadığı sürece Türkiye özel koşullarını bahane ederek iklim değişikliğine karşı ulusal ve uluslararası planda etkin bir mücadele vermekten kaçınmaya devam ediyor. Türkiye iklim hareketi, Türkiye’nin mutlak bir sera gazı salım azaltım hedefi koyması, bunu enerji verimliliği  ve yenilenebilir enerji hedefleriyle desteklemesi, fosil yakıtlara bağımlılığın azaltılması ve uluslararası planda iklim dostu politikaları savunarak üzerine düşen sorumluluğu alması için mücadele ediyor. Türkiye iklim hareketi  2005’te gelişmeye başlayan küresel iklim hareketinin bir parçası oldu ve iklim değişikliği ile mücadelede bağlayıcı ve etkin bir uluslararası anlaşma için küresel taleplere katıldı. 2007 yılında “Türkiye Kyoto’yu İmzala” kampanyası iklim değişikliğini ülkenin siyasal gündemine taşıdı. 2009’da Kopenhag’daki iklim zirvesinden bağlayıcı bir anlaşma çıkmaması Türkiye iklim hareketini stratejisini değiştirmesine ve orta vadede ulusal iklim politikalarının oluşturmasına ağırlık vermesine yol açabilir.

doc. ArastirmaNotu146

pdf. ArastirmaNotu146

AB üyelik müzakerelerinde son durum

Cengiz Aktar, Barış Gençer Baykan ve Deniz Genç

Basın Bülteni

Yönetici Özeti

AB üyelik müzakereleri gündemden düşeli epey oldu. Ancak son günlerde yeni bir canlanmanın eşiğinde olduğumuza dair işaretler arttı. Eğer bu yıl içinde beklenen gelişmeler somutlaşırsa işler gözle görülür şekilde hızlanabilir. Düzenli bir şekilde AB müzakerelerindeki gelişmeleri kamuoyuyla paylaşan BETAM bu araştırma notuyla aday Türkiye’nin müzakerelerde nerede olduğunu, AB üye devletlerinin müzakerelere müdahalelerinin niteliğini ve bu müdahalelerin ne anlama geldiğini açıklayan analitik ve görsel bir çalışmayı dikkatinize sunuyor.

doc. ArastirmaNotu144

pdf. ArastirmaNotu144

Türkiye’nin AB Çevre Mevzuatı’na uyumu: 15 yılda neredeyiz?

Barış Gençer Baykan

Yönetici Özeti

Avrupa Komisyonu, AB’ye aday ülkelerin katılım yönündeki kaydettiği gelişmelere ilişkin yıllık ilerleme raporları yayınlıyor. 1998- 2012 arasındaki ilerleme raporlarından Türkiye’nin çevre mevzuatını AB çevre mevzuatı ile uyumlaştırmasını izlemek mümkün. İlk yıllardaki raporlar Türk çevre mevzuatının, standartlar, izleme gerekleri ve ölçüm yöntemleri bakımından, Avrupa Birliği’nin çevre  mevzuatından çok farklı olduğunun tespitini yapıyor ve uyum için uzun vadeli ve stratejik işbirliği öneriyor. 2002’de itibaren çevrede uyuma yönelik reformlar ve uluslararası sözleşmelere katılım artıyor. Bu da Türkiye’nin diğer alanlarda üyelik müzakerelerine yöneli çabalarıyla örtüşüyor. Son yıllarda ise özellikle enerji altyapı projelerinin çevresel sürdürülebilirliğe olumsuz etkileri raporlara konu oluyor. İklim değişikliği konusu ilk yıllarda konu edilmezken son raporda başlıkta çevrenin yanında yer alıyor.

doc. ArastirmaNotu142

pdf.Araştirma Notu 142

Türkiye’de GDO’lar ve Toplumsal Muhalefet

Barış Gençer Baykan

Yönetici Özeti

GDO tartışmaları dünyada 30 yıldan fazla bir süredir devam ediyor. GDO’lu ürünlere ülkelerin kültürlerine göre farklılaşan konularda karşı çıkışlar gözlemleniyor. Türkiye,  Birleşmiş Milletler Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi’ne 1997’de,  Cartagena Biyogüvenlik Protokolü’ne de 2004’te taraf olmasına rağmen Biyogüvenlik Kanunu’nu ancak 2010 yılında yürürlüğe alabildi. Çevreciler, üreticiler, tüketiciler ve bilim insanlarından oluşan bir koalisyon GDO’ların insan ve çevre sağlığına  risklerini, biyoçeşitliliğe olumsuz etkilerini vurgulayarak GDO’lu ürünlerin ekim ve ithalinin yasaklanması için toplumsal bir muhalefet yürütüyor. Tarım, çevre, sağlık ve biyogüvenlik politikalarının oluşturulmasına müdahil olmaya çalışıyor. Avrupa düzeyinde ve uluslararası ağlarla birlikte hareket ederken döneme özgü farklı eylem biçimleriyle farkındalık yaratıyor, biyogüvenlik hukukunun oluşmasına katkıda bulunuyor ve kamuoyunun GDO’lu ürünlerden duyduğu endişeye dayanarak şirketlerin GDO’lu gıda ithali başvurularının geri çekilmesini sağlıyor.

doc. ArastirmaNotu141

pdf. ArastirmaNotu141

Genetiği Değiştirilmiş Organizmaların Sosyal ve Hukuksal Boyutu

 Ekolojik Yaşam Derneği –  EKODER, 6-7 Ekim 2012’de    Bursa’da “Genetiği Değiştirilmiş Organizmaların Sosyal ve Hukuksal Boyutu” başlığıyla bir etkinlik düzenliyor. Bu etkinliğin partnerlerinden biri olan Betam da,  Dr. Barış Gençer Baykan’ın “Türkiye’de GDO Karşıtı Hareket” ve Ar.Gör Burcu Ertunç’un “Türkiye’nin Üç Bölgesinde GDO Farkındalığı”  başlıklı sunumlarıyla katkı sağlıyor. STK’ları, bilim insanlarını, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı temsilcilerini, Biyogüvenlik Kurulu temsilcilerini, uzmanları ve hukukçuları bir araya getirecek etkinlik, Türkiye’de GDO konusunda yürütülen hukuki ve sosyal süreçlerin tartışılmasını amaçlıyor.

Programa ilişkin detaylar için ;

pdf. Genetiği Değiştirilmiş Organizmaların Sosyal ve Hukuksal Boyutu

 

Kalkınma politikasının idari ve hukuki araçları çevre dostu değil

Cengiz Aktar ve Barış Gençer Baykan

Yönetici Özeti

Son yıllardaki kalkınma hamlelerinin temelini oluşturan konut, ulaşım ve enerji projeleri çevresel ve toplumsal sürdürülebilirliği gözetmiyor.Enerji ihtiyacını karşılamak için yenilenebilir enerji kaynakları yerine fosil yakıtlara yatırım yapılıyor; koruma alanları kaldırılıyor; çevresel etki değerlendirme süreçleri es geçiliyor. Kentsel dönüşüm katılımcı bir perspektifle yürütülmediği için konut ve barınma hakkı ihlallerine yol açabiliyor. Çevre  koruma konusundaki kazanımlar törpülenirken, büyük ölçekte çevre tahribatı yaratacak projelerin yargı denetiminden muaf tutulması amaçlanıyor.Tabiat Yasası, Kentsel Dönüşüm Yasası, 2B Yasası,Nükleer santral, HES’ler için idari altyapı, Yürütmeyi Durdurma ve ÇED Muafiyeti örneklerinde görüleceği üzere kalkınma politikasının idari ve hukuki araçları çevre dostu değil.Diğer yandan kalkınmayı engelleyeceği düşüncesiyle iklim değişikliği alanında politika geliştirilmesi de erteleniyor.

Dünyada sınırsız büyümeye olan kör inancın akıbeti çoktan belli. Ama sistemin her durumda kendini kurtaracağına bel bağlamış olan beşerî kibir, farkındalık ve bilinci sürekli erteliyor Türkiye’de kalkınma, tüketim üzerine kurulu sınırsız, fütursuz ve köhnemiş bir ekonomik model üzerine inşa ediliyor. Bu, Türkiye’nin doğal, kültürel ve kentsel mirası için felâket demek.  Danışsız, düzensiz, denetsiz, insansız ve doğasız bir inşaat furyasıyla karşı karşıyayız.  Terazinin bir kefesinde birbirini besleyen enerji, inşaat ve rant diğer kefesinde doğa, insan, kent ve medeniyet var. Son yıllarda gündeme gelen ve doğal varlıkların sermayeye dönüşütürülmesini hızlandıran projeler çevresel ve toplumsal sürdürülebilirliği dikkate almıyor. Nükleer santraller, termik santraller, hidroelektrik santraller, 3. Havaalanı, 2. İstanbul şehri, Kanal İstanbul, Taksim Projesi, 3. Köprü, Karadeniz’i Anadolu’ya bağlayacak en uzun tünel OVİT bunlardan bir kaçı. Bu araştırma notunda doğal varlıkları, kültürel ve kentsel mirası tehlikeye atan kalkınma politikasının araçlarında gelinen noktayı ele alacağız.

doc. AraştirmaNotu 138

pdf. ArastirmaNotu 138

 

 

 

 

 

Euro-legislators’ perspective on Turkey: Easier said than done…

Stefano Braghiroli

Abstract

This paper examines the way in which the Members of the European Parliament (MEPs) frame Turkey and how it affects their voting stance towards Ankara in the parliamentary debates. Recent studies (Baldwin 2005; Braghiroli 2012; Canan-Sokullu 2011) have demonstrated that the “Turkey discourse” and the issue of Turkish European Union (EU) membership produce a very divisive impact on the voting dynamics and voting alignments in the European Parliament (EP). Given its national and political significance, the issue has a high divisive potential that might sensibly affect MEPs’ individual behaviour.

The parliamentary positions on Ankara’s European ambitions range from enthusiastic support to open Turkophobia. What is even more striking is the wide variety of individual positions generally identifiable within the same political/ideological area. The same might be said with respect to the impact of MEPs’ nationality and domestic traditions. In this respect, the “Turkey discourse” emerges as a cross-cleavage and at the same time highly salient issue. To what extent are MEPs’ different perceptions and representations of Turkey reflected in the way they vote when Turkey is at stake in the EP? And, what is the impact of this state of things on groups’ internal cohesion?

In this paper we will try to address these questions. Therefore, we will first present how MEPs look at Turkey and how they vote when Turkey-related votes are at stake. We will then cross these two dimensions to assess the level of match between legislators’ feelings and actual voting behaviour at the individual level. Two different sources of data will be used in the analysis. In order to capture MEPs’ perceptions of Turkey elite survey data will be used, while MEPs’ voting behaviour will be assessed in the light of their expressed votes. This will allow us to assess MEPs’ liberté de manœuvre vis-à-vis their respective political group (and national delegation) and the identification of pragmatic or idealistic/identitarian behavioural styles affecting their voting decisions.

pdf. WorkingPaper#008

İSTİHDAMDA DEZAVANTAJLI GRUPLARIN İŞGÜCÜNE KATILIMINI ARTIRMAK

Prof. Dr. Seyfettin Gürsel ve Yrd. Doç. Dr. Gökçe Uysal

Yönetici Özeti

Executive Summary

İstihdamda Dezavantajlı Grupların İşgücüne Katılımını Artırmak

 

« Önceki sayfaSonraki sayfa »