YEREL ve EKOLOJİK GIDA SİSTEMLERİ PANEL Nisan 2011

Yerel ve Ekolojik Gıda Sistemleri Bahçeşehir Üniversitesi’nde tartışıldı

Bahçeşehir Üniversitesi Ekonomik ve Toplumsal Araştırmalar Merkezi (Betam) ve Bahçeşehir Üniversitesi Çevre Kulübü’nün ortaklaşa düzenlediği

“Yerel ve Ekolojik Gıda Sistemleri” paneli 22 Nisan 2011 Cuma günü Bahçeşehir Üniversitesi’nin Beşiktaş kampüsünde gerçekleştirildi. Yaklaşık doksan kişilik katılımla gerçekleşen etkinlikte 7 panelistin konuşmalarının

ardından soru-cevap kısmına geçildi ve panel bitiminde de yerel gıdaların

paylaşıldığı bir sofra etkinliği düzenlendi.

Panele ait notlara aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

doc.Yerel ve Ekolojik Gıda Sistemleri Bahçeşehir Üniversitesi


TÜRKİYE’DE ORGANİK TARIM GELİŞİYOR

Barış Gençer Baykan ve Ulaş Karakoç

Türkiye’de, 1985 yılında 8 ürünle başlayan organik tarım, bügün 200’ün üzerinde ürünle, tarım arazilerinin yüzde 0,5’inde 165 bin hektarda 15 bin üretici tarafından yapılıyor. Organik üretici sayısı ve üretim yapılan alan  2004’den bu yana yüzde 25 artarken, üretim miktarında ise yüzde 50’ye yakın bir artış gözlemleniyor.  2004’te 49 ilde organik tarım yapılırken 2008 yılında bu sayı 65’e çıkmış. Organik tarım daha geniş bir coğrafyaya yayılıyor ve üretim doğu bölgelerine kayıyor. Ürün deseninin genişlemesi, pamuk ve tahıllardaki göreli artış aynı zamanda iç pazarın genişlediğine işaret ediyor. Ortalama işletme başına düşen üretim alanı 16.6 hektardan 11 hektara düşmüş. Bu da göreli olarak daha küçük üreticilerin sayısının artmasından kaynaklanıyor. 2008’de en çok üretilen ürünler şu şekilde sıralanıyor: Pamuk, buğday, elma, üzüm, mısır, domates, zeytin. 2004 yılında elma en çok üretilen ürünken, 2008’de ilk sırayı pamuk alıyor.

Araştırma notuna ulaşmak için aşağıdaki linke tıklayınız.

pdf. ArastirmaNotu035

doc. ArastirmaNotu035

TÜRKİYE’DE TARIMIN YAPISI DEĞİŞİYOR.

Seyfettin Gürsel ve Ulaş Karakoç

Türkiye’de tarımsal yapı 1991 ile 2001 arasında fazla değişiklik göstermemesine rağmen 2001 sonrası hızlı bir değişim sürecine girdi. 20 dekara kadar toprak işleyen işletmelerin sayıları toplamda, %33,4’den %24.8’e azalırken, 20 dekardan fazla toprak işleyen işletme sayıları arttı. Bu durum, en küçük ölçekli çiftçilerin üretimden kısmen çekildiğini, orta ve büyük ölçekli çiftçiliğin ise yaygınlaştığını gösteriyor. İşletme ölçeğinin büyümesinin yollarından biri kiracılığın yaygınlaşması olarak görülüyor. Öte yandan bu arazi parçalanmasının artması pahasına gerçekleşiyor.

Ürün deseninde de kısmi bir değişme gözlemleniyor. En küçük ve en büyük işletmelerin arasında meyve yetiştiriciliği yaygınlaşıyor ve tarla ürünlerinin yerini alıyor. Aynı zamanda, özellikle ekili tarla alanlarında sulamanın neredeyse iki katına çıkması tarımda verimliliğin arttığını ve bütün yapısal sorunlara rağmen tarımda teknolojik gelişmenin sürdüğünü gösteriyor.

Araştırma notuna ulaşmak için aşağıdaki linke tıklayınız.

pdf. ArastirmaNotu024

doc. ArastirmaNotu024